strona startowa   mapa strony   kontakt  
noni
 
 


Zastosowanie poszczególnych części noni

 

Liście

Wewnętrzne zastosowanie: sok z liści stosowano w leczeniu podagry, zapalenia dziąseł oraz jęczmienia na oku; herbatę lub napar stosowano w leczeniu gorączki oraz schorzeń krwi; ból gardła leczono poprzez zalecenie żucia liści; wyciągi z liści stosowano w przypadku zakrzepów krwi.

Miejscowe zastosowanie: roztarte liście stosowano na oparzenia, czyraki i rany; ogrzewane liście wykorzystywano w leczeniu stawów oraz grzybicy; gorącymi okładami z liści leczono wrzody i czyraki na skórze; świeże, roztarte liście wcierano aby leczyć niemowlęcy nieżyt dróg oddechowych.

 

Korzeń

Wewnętrzne zastosowanie: tradycyjnie korzeń wykorzystywano do obniżenia temperatury oraz w leczeniu przekrwień; związki chemiczne korzenia mają naturalne właściwości uspakajające, a także obniżają ciśnienie krwi.

Miejscowe zastosowanie: wykorzystywano go w leczeniu podagry oraz opuchlizny stawów.

 

Kora

Wewnętrzne zastosowanie: wywary z gotowanej kory podawano jako napój leczący dolegliwości żołądka, rany oraz malarię; wysuszona i sproszkowana kora wymieszana z wodą służyła leczeniu biegunki nowotworowej.

Miejscowe zastosowanie: kaszle leczono tartą korą.

 

Kwiaty

Miejscowe zastosowanie: wywary z kwiatów służyły do leczenia dolegliwości oczu.

 

Owoc

Wewnętrzne zastosowanie: dolegliwości dziąseł i gardła, czerwonka, zakażenie krwi, zbyt obfite krwawienia menstrualne, gruźlica, artretyzm, cukrzyca, nadciśnienie, problemy z sercem, wrzody, infekcje, a także ogólnie jako środek toniczny oraz antybakteryjny.

Miejscowe zastosowanie: gorące okłady z owoców (niedojrzały, zmiażdżony owoc w połączeniu z solą) aplikowano na opuchlizny, głębokie rany, czyraki, złamania oraz zapalenia stawów; dojrzałe owoce stosowano na trądzik, opryszczki, infekcje bakteryjne; sok aplikowano na włosy w celu pozbycia się wszy.

 

Wywary z noni

• Sok z roztartych liści, korzeni oraz owoców i wody aplikowano na biegunki.

• Cząstki owoców i korzeni nasączone wodą podawano w przypadku pasożytów jelitowych.

• Liście i łodygę rozcierano, odcedzano i pito jako tonik w przypadku bólu stawów i mięśni, a także w przypadku kłopotów moczowych.