Badania naukowe nad sokiem noni mogą trwać latami, jednakże już w tym momencie odkryliśmy wiele wskazówek tłumaczących zdrowotne właściwości noni. Badania nad tym jak noni działa  są wciąż w fazie wstępnej, ale dotychczasowe wyniki dają pozytywne nastawienie. Przedstawiłem już kilka badań, które zostały opublikowane w związku z noni, a także przedstawiłem związki odkryte w tej roślinie. Teraz chcę przedstawić pewne teorie związane z tym jak działa noni.   

Adaptogeniczna natura noni

Należy kolejny raz podkreślić iż noni zawiera wiele związków chemicznych, które działają na poziomie komórkowym. Co więcej, wiele właściwości noni, jak na przykład zdolność uśmierzania bólu, ma liczne zastosowania. Fakt, że noni może podnosić lub obniżać ciśnienie krwi wskazuje na jego adaptogeniczną naturę, która jest niezwykle ważna dla medycyny komplementarnej oraz alternatywnej.

Nasze zdrowie ( i nasze przeżycie) zależy od naszej zdolności adaptacyjnej w środowisku. Chroniczny stres – spowodowany nieumiejętnością adaptacji – łączy się z takimi chorobami jak zespół nadwrażliwości jelita grubego, choroby serca, zespół napięcia przedmiesiączkowego, otyłość, fibromyalgia, depresja, a nawet rak. Nadmiar hormonów stresu może narazić nasz system odpornościowy i sprawić, że będziemy podatni na liczne choroby.

Rośliny adaptogeniczne takie jak noni, wzmacniają  naszą odporność, system wewnątrzwydzielniczy, nerwowy, przez co podnoszą zdolność ciała do adaptacji zarówno na czynniki stresogenne wewnętrzne jak i zewnętrzne. Wiele roślin zwalcza negatywne skutki stresu. Jednym z najbardziej znanych adaptogenów jest żeńszeń, który stosuje się w leczeniu różnych problemów zdrowotnych. Innym przykładem jest grzyb Reishi.

Rośliny adaptogeniczne były wykorzystywane w chińskiej medycynie od tysięcy lat. Roślina jest rośliną adaptogeniczną jeśli ma ‘niespecyficzne działanie’ w organizmie. Innymi słowy, wspomaga ciało w adaptacji do różnych zewnętrznych i wewnętrznych czynników stresogennych, bez skutków ubocznych (w przeciwieństwie do leków syntetycznych). Adaptogeny najczęściej wspomagają organizm poprzez lepsze wykorzystanie zapasów energii, lub poprzez wspomaganie naprawy zniszczonych komórek i tkanek i wspomaganie funkcji witalnych. Właściwości adaptogeniczne noni zostaną przedstawione w następnej sekcji.  

‘System kseroniny’ Heinickea

Znajomość kseroniny jest konieczna w celu zrozumienia jak działa noni. Doktor Ralph Heinicke, dla przypomnienia, to lider w dziedzinie badań nad noni. Heinicke stworzył teorię, która mówi iż kseronina to czynnik któremu noni zawdzięcza swoje właściwości terapeutyczne.

Badania Heinickea rozpoczęły sie w latach pięćdziesiątych, kiedy to badał bromelinę, związek chemiczny wykryty w ananasie. W tym czasie, bromelinę stosowano w leczeniu chronicznych bólów, artretyzmu, a nawet nowotworów. Oczyszczona bromelina, zbadana przez firmy farmaceutyczne, wykazała kilka pozytywnych wyników, co zaintrygowało Heinicke i jego kolegów. Po zbadaniu medycznych zastosowań wyciągów z bromeliny, Heinicke oddzielił substancję zwaną prokseroniną, która wspomaga produkcję kseroniny w organiźmie. Kseronina, jak już wspomniano, wspomaga normalne funkcje komórek, a do jej powstania niezbędna jest prokseronina. Jako że kseronina wpływa na stan zdrowia organizmu na poziomie komórkowym, wpływa ona na działanie każdego systemu. Heinicke stwierdził, że prokseronina musi być kluczem do efektywności bromeliny.

Oczyszczona bromelina nie zawierała prokseroniny, ponieważ została ona usunięta w czasie procesu oczyszczania. Heinicke zdał sobie sprawę, że lepszym źródłem prokseroniny jest noni. I rzeczywiście noni to najlepsze ze znanych źródeł prokseroniny, co więcej, jest kilka razy mocniejsze niż ananas. Prokseronina ma ograniczony poziom występowania w organiźmie. Badania nad kseroniną wykazały, że mózg kieruje przepływ prokseroniny z wątroby do obiegu krwi co kilka godzin, tak więc tkanki i organy mogą pobierać prokseroninę, którą potrzebują do wytwarzania kseroniny, która z kolei dba o prawidłowe funkcjonowanie komórek oraz ich naprawę. W zdrowym organizmie ilość prokseroniny jest wystarczająca do naprawy komórek. Jednakże, w przypadku organizmu w stanie stresu, zapasy prokseroniny są niewystarczające do naprawy komórek. Oznacza to, że kiedy organizm jest obarczony obecnością komórek nowotworowych, chroniczną infekcją lub niebezpiecznym poziomem toksyn, ma niewystarczającą ilość prokseroniny aby się zregenerować. Aby zbadać swoja teorię, Heinicke podał kseroninę wyodrębnioną z noni myszom zainfekowanym śmiertelna toksyną zwaną tetradotoksyną. Myszy nie leczone kseroniną zginęły. Myszy leczone kseroniną nie tylko przeżyły, ale także nie wykazywały żadnych objawów infekcji.